A verdade é que eu non gosto demasiado deste tipo de meditación “que malísimos somos os españois”. Son moi inxenua, xa o sei, pero é que en cencia hai moito españolito traballando noutros paises e estamos considerados coma un dos paises preferidos pra reclutar postdocorais…

De tódolos xeitos pra que te animes respecto a España vou tentar atopar un artigo de Rojas Marcos, o psiquiatra que leva a area de Nova York, que é español e que expón que os xoves españois somos os máis felices de Europa. Unha dar razóns é que a sociedade española ten moita manga ancha de cara ó fracaso estudiantil ou cara os parados de longa duración… Jua, jua jua jua… Unha cousa pola outra